Kızım hareketli yola bakan pencere önüne oturmayı seçti. Ben de
arka bahçeye bakan pencere önüne oturdum. Her birimiz pencereden hayatı seyrediyoruz. Kızım, kendi hayatından bir parçayı attı ortaya. Ben kendi penceremden ona cevap
verdim. Bir süre
tartıştık. İş kızıştı, nerdeyse birbirimize gireceğiz. Baktık anlaşamıyoruz.
Yüz yüze tartışıp bir karara varalım dedik. Göz göze geldiğimizde, ben onun, o da benim penceremden görünenlerin idrakine vardık. Sarıldık birbirimize.
Takvor Teodorosyan / 23 Nisan 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder