SİYAHİ ADAM, BEYAZ ÇOCUK
Otobüste yanıma uzun boylu iri yarı atletik yapıda bir siyahi oturdu. Koltuğa zor sığdığından dizlerini yana, karşı koltuğa doğru çevirdi. Ben kıt kanaat oturur oldum. Bir sonraki durakta, iki çocuklu bayan ile çocuk arabasını otobüse taşıyan başka bir bayan otobüse bindiler. Beş altı yaşlarındaki kız çocuğu hemen boş olan arka koltukta cam kenarında yerini aldı. Anne, iki üç yaşlarındaki çocuğu kucağına alıp bizim sıramızdaki yan koltuğa oturdular. Anne beyaz, kız çocuğu süt beyaz tenli, zeytin gözlü, yüzünden hayat fışkırıyor. Çocuk oturur oturmaz siyahi adamın yüzüne bakarak tüm içtenliği ile gülümsedi. Siyahi adamın yüzünde güller açtı oda, bende gülümsedik.
Önyargısız, beklentisiz, masum bir gülümseme yetmişti tebessüm etmemize. İletişim ve insan olmak bu kadar basitken, kavga niye diye düşündüm.
Takvor Teodorosyan
19.05.2026
